habituée

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · صفت · /\a.bi.tɥe\/

اسم

1. زن یا دختری که عادت به رفتن به مکانی دارد

صفت

1. مؤنث مفرد habitué

مثال‌ها

• La jeune femme était une habituée des lieux, mais l’homme ne lui disait rien qui vaille. — زن جوان عادت به رفتن به آن مکان‌ها داشت، اما مرد به او چیزی نمی‌گفت که خوب باشد.