Joli remorqueur, qui s’engrave bêtement, car, s’il empruntait pour parvenir, s’il s’endettait pour avoir festoyé des députés, pour obtenir des voix et augmenter son influence, je lui dirais : « Voilà ma bourse, puise, mon ami ! » — یدککش قشنگی که احمقانه به گل مینشیند، زیرا اگر برای رسیدن قرض میگرفت، اگر برای مهمانی دادن به نمایندگان، کسب رأی و افزایش نفوذش بدهکار میشد، به او میگفتم: «اینجا کیسه پول من است، بردار دوست من!»