branlée

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\bʁɑ̃.le\/

اسم

1. صدای زنگ ناقوس
2. خودارضایی
3. کتک، ضرب و شتم
4. شکست سنگین، شکست مفتضحانه

مثال‌ها

• On restait couchés deux par deux… On se passait des branlées sévères. — دو نفره دراز کشیده بودیم… به هم دست‌های شدیدی می‌زدیم.
• Je suis devenu comme fou et je lui ai filé une branlée terrible. — مثل دیوانه شدم و کتک وحشتناکی به او زدم.
• En face, c’étaient des martiens, notre équipe a pris une de ces branlées ! — روبه‌رو مریخی‌ها بودند، تیم ما چنین شکستی خورد!
• J’ai mis une branlée à Vincent ! — به ونسان شکست سنگینی دادم!
• Lors du mondial 2014, l’Allemagne a mis une branlée au Brésil. — در جام جهانی ۲۰۱۴، آلمان به برزیل شکست مفتضحانه‌ای داد.