manichéen

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · صفت · /\ma.ni.ke.ɛ̃\/

اسم

  1. پیرو آیین مانی که دو اصل خیر (نور) و شر (تاریکی) را می‌پذیرد.
  2. نام دوگانه‌گرایان بوگومیل، از جمله کاتارها.
  3. کسی که روابط اجتماعی یا سیاسی را به شکل «خیر در برابر شر» می‌بیند.
  4. الفبای همخوان.

صفت

  1. مربوط به آیینِ مانی؛ مانوی.
  2. مربوط به دوگانه‌باورانِ بوگومیلی، از جمله کاتارها.
  3. آنکه هر موقعیتی را بی‌هیچ ظرافت و درجه‌بندی، به دو اردوگاهِ خیر و شر تقسیم می‌کند؛ سیاه‌وسفیدنگر.
  4. مربوط به خطِ مانوی، الفبای صامت‌نگارِ مانویان.

مثال‌ها