Ces pensers incitaient la Reine à la vengeance.
Honte, dépit, courroux, son cœur employa tout ;
Amour même, dit-on, fut de l’intelligence :
De quoi ne vient-il point à bout ? — این افکار ملکه را به انتقام تحریک میکردند. شرم، رنجش، خشم، قلبش همه را به کار گرفت؛ حتی عشق، چنانکه میگویند، در این هوش بود: چه چیزی را نمیتواند به انجام برساند؟
La vanité est chose aimable ; elle nous incite à soigner notre personne et notre tenue, à chercher à plaire, tous efforts dont l’orgueil sait bien se passer. — غرور چیز دوستداشتنی است؛ ما را به مراقبت از ظاهر و لباسمان، به جستجوی خوشایند بودن تحریک میکند، همه تلاشهایی که غرور به خوبی میتواند از آنها چشمپوشی کند.
Les sanglots incitent à la consolation, suscitent une intimité presque immédiate, ont tout pour échauffer les sens. — هقهقها به تسلی تحریک میکنند، صمیمیت تقریباً فوری ایجاد میکنند، همه چیز را برای برانگیختن حواس دارند.