créance

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · فعل · /\kʁe.ɑ̃s\/

اسم

  1. عمل باور کردن یا اعتماد کردن
  2. طلب؛ سند یا حقی که شخص را بستانکار می‌کند

فعل

  1. اول‌شخصِ مفردِ حالِ اخباریِ فعلِ créancer
  2. سوم‌شخصِ مفردِ حالِ اخباریِ فعلِ créancer
  3. اول‌شخصِ مفردِ حالِ التزامیِ فعلِ créancer
  4. سوم‌شخصِ مفردِ حالِ التزامیِ فعلِ créancer
  5. دوم‌شخصِ مفردِ امرِ فعلِ créancer

مثال‌ها