courbure

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\kuʁ.byʁ\/

اسم

شکل چیزی که خمیده است.
در هندسه Riemann، تنسور که تغییرات ثانویه یک متریک را توصیف می‌کند.

مثال‌ها

Cette pièce de bois a plus de courbure. — این قطعه چوب انحنای بیشتری دارد.
Courbure d’un arc. — انحنای یک کمان.
La courbure de cette poutre vient de ce qu’on l’a trop chargée. — انحنای این تیر از آن روست که بیش از حد بارگذاری شده است.
Courbure sectionnelle. — انحنای مقطعی.
Courbure de Ricci. — انحنای ریچی.