charmeur

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · اسم · /\ʃaʁ.mœʁ\/

صفت

1. افسونگر، جذاب و دلربا

اسم

1. شخص جذاب و دلربا، افسونگر
2. جادوگر، کسی که از سحر استفاده می‌کند
3. کسی که مردم را مجذوب و مسحور خود می‌کند

مثال‌ها

• Elle souriait d’un air charmeur. — او با حالتی افسونگر لبخند می‌زد.
• Voix charmeuse. — صدای افسونگر.
• Un charmeur de serpents. — افسونگر مارها.
• On ne lui résiste pas, c’est un charmeur. — نمی‌توان در برابرش مقاومت کرد، او افسونگر است.
• Mon mari était un charmeur et je l’ai quitté. — شوهرم افسونگر بود و من او را ترک کردم.