bienfaiteur

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · صفت · /\bjɛ̃.fɛ.tœʁ\/

اسم

  1. کسی که کاری خوب کرده، خدمتی کرده یا لطفی کرده است

صفت

  1. که خیر می‌رساند

مثال‌ها