admiratif

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · /\ad.mi.ʁa.tif\/

صفت

بیانگر تحسین
درباره لحن یا حرکات

مثال‌ها

Joseph marchait dans ce cloître admiratif et surpris par la grandeur des lieux. — ژوزف در این صومعه با تحسین و شگفتی از عظمت مکان‌ها قدم می‌زد.
Ah ! est quelquefois particule admirative. — آه! گاهی ذره‌ای تحسینی است.
Il prend toujours le ton admiratif. — او همیشه لحن تحسینی به کار می‌برد.
Ils témoignèrent leur satisfaction par des gestes admiratifs. — آن‌ها رضایت خود را با حرکات تحسینی نشان دادند.