Si j’ai été offensé en quelque choſe, de quelque part que ce soit & quoique ce soit, je le pardonne, je le pardonne entierement ; je le pardonne, non point seulement de bouche, ni en apparence, mais sincerement, mais affectueusement, mais cordialement ; je le pardonne pour vous, & par une pleine obéissance à votre divin commandement. — اگر در چیزی آزرده شدهام، از هر سو و هر چه باشد، میبخشم، کاملاً میبخشم؛ میبخشم، نه تنها با زبان یا ظاهراً، بلکه صادقانه، اما با محبت، اما صمیمانه؛ به خاطر شما و با اطاعت کامل از فرمان الهی شما میبخشم.
Le lendemain le roi d’Angleterre [Jacques II] devoit arriver, le roi [Louis XIV] l’attendoit à Saint-Germain, où il arriva tard, parce qu’il venoit de Versailles ; enfin, le roi alla au bout de la salle des gardes, au-devant de lui : le roi d’Angleterre se baissa fort, comme s’il eût voulu embrasser ses genoux, le roi l’en empêcha, et l’embrassa à trois ou quatre reprises fort cordialement. — فردا پادشاه انگلستان [ژاک دوم] باید میرسید، پادشاه [لویی چهاردهم] در سنژرمن منتظرش بود، جایی که دیر رسید، زیرا از ورسای میآمد؛ سرانجام، پادشاه به انتهای تالار نگهبانان رفت تا به پیشوازش برود: پادشاه انگلستان عمیقاً خم شد، گویی میخواست زانویش را ببوسد، پادشاه مانع شد و او را سه یا چهار بار بسیار صمیمانه در آغوش گرفت.
Adieu, ma très belle, j’embrasse toute votre aimable compagnie, et vous, ma fille, très tendrement et très cordialement : c’est un mot de ma grand’mère. (Madame de Chantal.) — بدرود، زیبای من، همهٔ همراهانِ دوستداشتنیتان را در آغوش میگیرم، و شما را، دخترم، بسیار مهربانانه و بسیار صمیمانه: این واژهای از مادربزرگم است. (مادام دو شانتال.)
MM. Servien et le Tellier se haïssaient cordialement. — آقایان سِروین و لو تلیه از صمیمِ دل از هم نفرت داشتند.