Celui qui ose ainsi parler est criminel, « bouche impie » (l’accusation est ici violente), celui qui ose s’adéquationner à sa propre image en Dieu est à bannir. — کسی که جرأت چنین سخنی دارد مجرم است، «دهان کفرآمیز» (اتهام اینجا شدید است)، کسی که جرأت میکند خود را با تصویر خدا برابر بداند باید طرد شود.
Intérieurement, le prêtre se réjouissait : il allait regrouper ses ouailles pas tellement impies, en vérité. — درون خود، کشیش شاد شد: او میخواست گلهاش را که در حقیقت چندان کفرآمیز نبودند، دوباره جمع کند.
Leur bouche impie a vomi ce blasphème. — Il osa porter sur eux ses mains impies. — Sentiments impies. — Pensées impies. — دهان کفرآمیزشان این کفر را بیرون ریخته است. — او جرأت کرد دستهای کفرآمیزش را بر آنها بگذارد. — احساسات کفرآمیز. — افکار کفرآمیز.
Porter les armes contre sa patrie est une chose impie. — Cette doctrine sur la famille est une doctrine impie. — Ce complot impie fut découvert. — حمل سلاح علیه میهن کاری کفرآمیز است. — این آموزه درباره خانواده آموزهای کفرآمیز است. — این توطئه کفرآمیز کشف شد.
Sganarelle — Apprenez de moi, qui suis votre valet, que le Ciel punit tôt, ou tard les impies, qu'une méchante vie amène une méchante mort. — اسگانارل — از من که خدمتکارت هستم بیاموز که آسمان زود یا دیر کافران را مجازات میکند، که زندگی بد به مرگ بدی میانجامد.
Non, ils ne voulaient rien savoir ni les uns, ni les autres ; ils étaient comme les impies du psaume : In exitu Israël de Ægypto, ils avaient des oreilles et n’entendaient point, des yeux et ne voulaient point voir. — نه، نه یکی و نه دیگری هیچ چیز نمیخواستند بدانند؛ مانند کافران مزمور بودند: هنگام خروج اسرائیل از مصر، گوش داشتند و نمیشنیدند، چشم داشتند و نمیخواستند ببینند.