rangé

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · /\ʁɑ̃.ʒe\/

صفت

چیده‌شده در ردیف
منظم؛ سربه‌راه.
معتدل و پرهیزگار

مثال‌ها

Bataille rangée, Combat entre deux armées en ordre de bataille. — نبرد صف‌آرایی‌شده، نبرد بین دو ارتش در آرایش نبرد.
Un homme rangé, bien rangé, Un homme qui a de l’ordre dans sa conduite, dans ses affaires. — مردی منظم، خوب مرتب، مردی که نظم در رفتار و امورش دارد.