brûlé

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · اسم · /\bʁy.le\/

صفت

1. که در معرض عمل آتش قرار گرفته، سوختگی دیده
2. که به طور جزئی یا کامل توسط آتش مصرف شده
3. که طعم یا بوی سوخته دارد؛ بیش از حد پخته
4. که لو رفته
5. از نظر جسمی یا ذهنی فرسوده
6. در وصفِ فلزی که تا دمایی بیش از اندازه نزدیک به نقطهٔ ذوبش گرم شده و پس از سردشدن دیگر تابِ تنش‌های مکانیکی را ندارد و برای نورد یا آهنگری به کار نمی‌آید.

اسم

1. بو، طعم آنچه سوخته
2. شخصی که سوختگی‌هایی داشته که آثار دائمی بر جای گذاشته

مثال‌ها

• Pain brûlé. — نان سوخته.
• Un espion brûlé. — جاسوس لو رفته.
• Je suis fatigué, je suis brûlé quand j’arrive le soir, mais ça passe vite, ça s’oublie, parce que c’est tellement gratifiant. — خسته‌ام، وقتی شب می‌رسم سوخته‌ام، اما سریع می‌گذرد، فراموش می‌شود، چون خیلی رضایت‌بخش است.
• Je ne donnerai pas le nom de l’hôpital mais je connais une femme chirurgien spécialiste des grands brûlés. — نام بیمارستان را نمی‌گویم اما زنی جراح متخصص سوختگی‌های شدید را می‌شناسم.