Une oeuvre achevée. Se dit d’une oeuvre sculptée considérée par le sculpteur lui-même comme terminée. Une oeuvre achevée n’est pas forcément finie. — اثری تمامشده. به اثری مجسمهسازی گفته میشود که خود مجسمهساز آن را تمامشده میداند. اثری تمامشده لزوماً تمام نیست.
Une beauté achevée. — زیبایی کامل.
C’est un sot achevé. — او احمقی تمامعیار است.
Un scélérat achevé. — جنایتکاری کامل.
Comment un illettré aussi achevé que Vincent Laboulbène avait-il pu avoir connaissance de mes travaux littéraires ? — چگونه یک بیسواد به این شدت تمامعیار مانند ونسان لابولبن میتوانست از کارهای ادبی من آگاه شود؟