Elle longea jusqu’à l’étrave le navire affalé. — او در امتداد سینه کشتی راندهشده حرکت کرد.
Vous m’avez dit : « Cette dame, peinte par Siccardi, ressemble à la mère d’André Chénier. » Je vous ai répondu : « C’est l’aïeule de mon mari. Comment était la mère d’André Chénier ? » Et vous avez dit : « On a son portrait : une Levantine affalée. » — شما به من گفتید: «این خانم که توسط سیکاردی نقاشی شده، شبیه مادر آندره شنیه است.» من پاسخ دادم: «او مادربزرگ شوهر من است. مادر آندره شنیه چه شکلی بود؟» و شما گفتید: «پرتره او را داریم: یک زن شامی افتاده.»
À côté de lui, un gars affalé sur le dos boulottait une pomme en lisant des récits héroïques dans un magazine dont la couverture partait en lambeaux. — کنار او، پسری که به پشت افتاده بود، در حال جویدن سیب و خواندن داستانهای قهرمانانه در مجلهای بود که جلدش تکهتکه میشد.
Il avait en effet l’air effondré ; affalé dans un fauteuil, mal rasé, le col défait, presque débraillé, il ne s’arracha pas un sourire. — او واقعاً به نظر فروپاشیده میآمد؛ افتاده در صندلی راحتی، بدتراشیده، یقه باز، تقریباً ژولیده، حتی یک لبخند هم نزد.
Il y a les affalés du plein soleil, les pieds sur le bord du bassin, le visage renversé en arrière. — آنجا افتادههای آفتاب کامل هستند، پاها روی لبه حوض، صورت به عقب انداخته.