Mais à peine abordés, voilà des voix étouffées qui nous appellent de l’autre rive :
« Ohé ! du bateau !… » — اما به محض نزدیک شدن، صداهای خفهای از آن سوی رودخانه ما را صدا زدند: «آهای! قایق!...»
Il fut tiré de ces pensées déplaisantes par les clameurs des postillons.
« Ohé ! ohé ! ohé ! ohé ! ohé ! cria le premier postillon.
— Ohé ! ohé ! ohé ! ohé ! ohé ! hurla le second postillon.
— Ohé ! ohé ! ohé ! ohé ! ohé ! vociféra le vieux Wardle lui-même en mettant la moitié de son corps hors de la portière.
— Ohé ! ohé ! ohé ! ohé ! ohé ! » répéta M. Pickwick, en s’unissant au refrain, sans avoir la plus légère idée de ce qu’il signifiait. — او از این افکار ناخوشایند توسط فریادهای پستیلونها بیرون کشیده شد. «آهای! آهای! آهای! آهای! آهای!» اولین پستیلون فریاد زد. — آهای! آهای! آهای! آهای! آهای! پستیلون دوم غرید. — آهای! آهای! آهای! آهای! آهای! واردل پیر خودش با گذاشتن نیمی از بدنش از در فریاد زد. — آهای! آهای! آهای! آهای! آهای!» پیکویک تکرار کرد، با پیوستن به همخوانی، بدون اینکه کمترین ایدهای از معنای آن داشته باشد.