obturateur

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · صفت · /\ɔp.ty.ʁa.tœʁ\/

اسم

  1. قطعه، دستگاهی که برای بستن، مسدود کردن استفاده می‌شود
  2. صفحهٔ شیشه‌ای که زیرِ سرپوش‌های شیشه‌ایِ پر از گاز یا مایع می‌گذارند تا آن‌ها را چنان ببندند که هوا نفوذ نکند.
  3. دستگاهی که معمولاً سطح حساس (فیلم، سنسور) را می‌پوشاند و تنها در زمانِ نوردهیِ موردِنظر آن را آشکار می‌کند
  4. صفحه طلا یا نقره برای بستن سوراخ تصادفی در سقف کام، استخوان‌های جمجمه و غیره

صفت

  1. در وصفِ برخی اجزای کالبدی که سوراخِ بیضیِ استخوانِ خاصره را می‌پوشانند.

مثال‌ها