explétif

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · /\ɛks.ple.tif\/

صفت

  1. آنچه بی‌آنکه برای معنای جمله بایسته باشد، باریکه‌ای از معنا به آن می‌افزاید و بیشتر آن را نیرو می‌بخشد.

مثال‌ها