بیوهٔ خانوادهای اشرافی که پسرش سرپرستِ خانواده شده است.
زن مسن با رتبه متمایز.
صفت
که در بیوگی از مهرِ بیوگی (douaire) بهرهمند بود؛ در وصفِ کسانِ بلندپایه.
مثالها
La douairière de Ronsdorf, femme d’une haute vertu et d’une réputation intacte, était alors restée veuve avec sa fille unique âgée de cinq ans ; […]. — دوآیریر رونسدورف، زنی با فضیلت بالا و شهرت دستنخورده، در آن زمان بیوه با دختر یگانهٔ پنجسالهاش مانده بود؛ […].
L’abbé va trop vite… On ne peut pas suivre, murmure la vieille douairière en agitant sa coiffe avec égarement. — کشیش خیلی سریع میرود… نمیتوان دنبال کرد، دوآیریر پیر در حالی که کلاه خود را با گیجی تکان میدهد زمزمه میکند.
En ce moment la douairière tricotait. — در این لحظه دوآیریر در حال بافتنی بود.
Il est vrai que tous les jours nous faisons un pas vers la liberté, l’égalité, la fraternité, trois grands mots que la Révolution de 93, vous savez, l’autre, la douairière, a lancés au milieu de la société moderne, […]. — درست است که هر روز گامی به سوی آزادی، برابری، برادری برمیداریم، سه کلمهٔ بزرگ که انقلاب ۹۳، میدانید، آن یکی، دوآیریر، در میان جامعهٔ مدرن پرتاب کرد، […].
Frivole, nonchalante, d’une naïveté un peu hautaine, il ne semblait pas qu’aucun chagrin pût altérer la bienveillance dont elle regardait la vie ; et son plus grave caprice aujourd’hui était de jouer à la douairière, se coiffant de dentelle et réclamant des petits-enfants à tout prix. — سبک، بیحال، با سادهلوحی کمی متکبرانه، به نظر نمیرسید که هیچ غمی بتواند حسننیت او را در نگاه به زندگی تغییر دهد؛ و جدیترین هوس او امروز بازی کردن نقش دوآیریر بود، با پوشیدن توری و درخواست نوه به هر قیمتی.