Sans souci des brindilles qui le giflent, des ronces qui l'agriffent, il court, il court, pareil au solitaire qui charge l'ennemi. — بدون توجه به شاخههای کوچکی که به او سیلی میزنند، خارهایی که او را با چنگال میگیرند، او میدود، میدود، مانند تکرو که به دشمن حمله میکند.
J’arrachai de moi la bête qui ne cherchait plus qu’à s’agriffer. — جانور را از خودم کندم که دیگر فقط به دنبال چسبیدن با چنگال بود.
Face aux tourmentes, aux vents d’Ouest venus du large, soutenue par les lierres géants qui se sont agriffés à ses millénaires murailles, que leurs trois mètres d’épaisseur ont accueillis et qui la font désormais éternelle, on se la figure un de ses farouches veilleurs des temps passés, gardiens du pays qui les entoure et prête à donner l’alarme si quelque entreprise mauvaise semble menacer sa paix immémoriale. — در برابر طوفانها، بادهای غرب آمده از دریا، حمایتشده توسط پیچکهای غولپیکر که به دیوارهای هزارسالهاش چنگ زدهاند، که ضخامت سه متریشان آنها را پذیرفته و اکنون آن را ابدی کردهاند، میتوان آن را یکی از نگهبانان وحشی دوران گذشته تصور کرد، نگهبانان کشوری که آنها را احاطه کرده و آماده دادن هشدار اگر هر اقدام بدی به نظر برسد که صلح باستانیاش را تهدید کند.
Le chemin louvoyait entre les arbres sombres fichés dans la neige ; des écureuils, effrayés par le passage rapide du traîneau et le bruit des grelots tintant, gagnaient en quelques bonds le tronc des épinettes et grimpaient en s’agriffant à l’écorce. — راه میانِ درختانِ تیره که در برف فرورفته بودند پیچوتاب میخورد؛ سنجابها که از گذرِ تندِ سورتمه و آوای زنگولهها رمیده بودند، با چند جهش به تنهٔ صنوبرها میرسیدند و چنگ در پوست انداخته بالا میرفتند.