impatient

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · اسم · /\ɛ̃.pa.sjɑ̃\/

صفت

1. که صبر ندارد، چه در تحمل دردی چه در انتظار خیری.
2. که نمی‌تواند تحمل کند، که نمی‌تواند رنج ببرد.

اسم

1. کسی که نشانه بی‌صبری نشان می‌دهد.

مثال‌ها

• Il est d’un naturel impatient. — او ذاتاً بی‌صبر است.
• Je suis fort impatient de savoir ce qui en arrivera. — من خیلی بی‌صبرم که بدونم چه پیش میاد.
• Cet enfant est impatient de partir pour la campagne. — این کودک بی‌صبره که به countryside بره.
• Impatient du joug, impatient du frein, etc. — بی‌صبر از یوغ، بی‌صبر از افسار، و غیره.
• Y a-t-il effort plus violent pour un impatient que de s’astreindre à la patience ? — آیا تلاشی خشن‌تر از تحمیل صبر به یک بی‌صبر وجود داره؟