Mais il eût cru voler ce qu’elle lui eût donné ; il se résignait avec une mélancolie satisfaite à aimer angéliquement, et le sentiment de sa difformité se résolvait en une pudeur auguste. — اما او باور داشت آنچه او به او میداد را میدزدد؛ او با مالیخولیایی راضی به دوست داشتن به شیوه فرشتهوار تن داد و احساس بدشکلیاش به شرمی باشکوه تبدیل شد.