furie

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\fy.ʁi\/

اسم

Qui que tu sois, furie, prêtre ou démon, répondit Front-de-Bœuf, tu mens par la gorge ! — هر که باشی، فوری، کشیش یا دیو، فران-دو-بوف پاسخ داد، از گلو دروغ می‌گویی!
Ô trahison conçue au sein d’une furie ! — ای خیانتی که در دل زنی تندخو شکل گرفته!
Quoi ! votre amour se veut charger d’une furie Qui vous détestera […] — چه! عشق شما می‌خواهد خود را به فوری بسپارد که از شما متنفر خواهد بود […]
Elles [des femmes qui suivaient l’armée d’Arioviste] lui défendirent de livrer bataille avant la nouvelle lune ; ces furies allaient sacrifier à leurs dieux Procilius et Titius, deux ambassadeurs envoyés par César à ce perfide Arioviste. — آنها [زنانی که ارتش آریوویست را دنبال می‌کردند] او را از جنگیدن قبل از ماه نو منع کردند؛ این فوری‌ها قصد داشتند دو سفیر سزار، پروسیلیوس و تیتیوس را که به این آریوویست خیانتکار فرستاده شده بودند، برای خدایانشان قربانی کنند.
Que sert de s’emporter à ces vaines furies ? — چه فایده دارد که به این خشم‌های بیهوده تن دهیم؟
Où fuirais-je de vous après tant de furie ? — پس از این همه خشم، کجا از شما بگریزم؟