fiduciaire

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · اسم · /\fi.dy.sjɛʁ\/

صفت

  1. چیزی که ارزش آن بر اعتماد عمومی استوار است (پول بی‌پشتوانه / اعتباری).
  2. کسی که مسئولیت یک امانت را بر عهده دارد یا موضوع آن است.

اسم

  1. شخص حقیقی یا حقوقی که مالکیت اموال یا حقوقی به طور موقت به او منتقل می‌شود تا در جهت منافع موکل یا سایر ذی‌نفعان عمل کند (امین / متولی).

مثال‌ها