Et aux dernières lignes, les lettres étaient énormes et toutes tremblées, de sorte que l’on pensait à un long appel désespéré qui aurait grandi et aurait sangloté avant de s’éteindre pour toujours. — و در خطوط آخر، حروف عظیم و همه لرزان بودند، به طوری که انسان به ندای طولانی و ناامیدانهای فکر میکرد که بزرگ شده و قبل از خاموش شدن برای همیشه هقهق کرده بود.
Une écriture tremblée. — نوشتاری لرزان.
Des lignes tremblées. — خطوط موجدار.
Un trait tremblé. — خطی موجدار.
Comme la première neige qui touche d’un doigt plus solennel la cime la plus haute, sa blancheur irréelle la consacrait mystérieusement, l’enveloppait d’une légère vapeur tremblée qui fumait vers la nuit lunaire, la marquait de l’incandescence d’un charbon ardent. — چون نخستین برفی که با انگشتی باشکوهتر بلندترین قلّه را لمس میکند، سپیدیِ نامتعارفش او را رازآلود تقدیس میکرد، در بخاری سبک و لرزان میپیچیدش که به سوی شبِ مهتابی دود میشد، و او را با تفتگیِ زغالی گداخته داغ مینهاد.
Il y avait une telle épouvante, une telle détresse dans ces paroles tremblées, balbutiées, que Mathieu en fut remué jusqu’aux entrailles. — چنان وحشت و پریشانیای در آن کلمات لرزان و لکنتدار بود که ماتیو را تا اعماق وجودش تکان داد.