بازی صبر متشکل از قطعات کوچک با لبههای نامنظم که باید مونتاژ شود تا تصویر بازسازی شود.
مجموعهای از چیزهای همانند که تنگاتنگ در هم رفتهاند.
مثالها
Le rôle du faiseur de puzzle est difficile à définir. Dans la plupart des cas – pour tous les puzzles en carton en particulier – les puzzles sont fabriqués à la machine et leur découpage n'obéit à aucune nécessité : une presse coupante réglée selon un dessin immuable tranche les plaques de carton d'une façon toujours identique ; le véritable amateur rejette ces puzzles, pas seulement parce qu’ils sont en carton au lieu d’être en bois, ni parce qu'un modèle est reproduit sur la boîte d’emballage, mais parce que ce mode de découpage supprime la spécificité même du puzzle ; il importe peu en l’occurrence, contrairement à une idée fortement ancrée dans l’esprit du public, que l’image de départ soit réputée facile (une scène de genre à la manière de Vermeer par exemple, ou une photographie en couleurs d’un château autrichien) ou difficile (un Jackson Pollock, un Pissarro ou – paradoxe misérable – un puzzle blanc) : ce n’est pas le sujet du tableau ni la technique du peintre qui fait la difficulté du puzzle, mais la subtilité de la découpe, et une découpe aléatoire produira nécessairement une difficulté aléatoire, oscillant entre une facilité extrême pour les bords, les détails, les taches de lumière, les objets bien cernés, les traits, les transitions, et une difficulté fastidieuse pour le reste : le ciel sans nuages, le sable, la prairie, les labours, les zones d’ombre, etc. — نقش سازنده پازل سخت تعریف میشود. در بیشتر موارد – به ویژه برای همه پازلهای مقوایی – پازلها با ماشین ساخته میشوند و برششان از هیچ ضرورتی پیروی نمیکند: یک پرس برنده تنظیمشده طبق یک طرح ثابت صفحات مقوا را همیشه به یک شکل میبرد؛ آماتور واقعی این پازلها را رد میکند، نه تنها چون مقوایی هستند نه چوبی، و نه چون مدلی روی جعبه بستهبندی بازتولید شده، بلکه چون این روش برش ویژگی خود پازل را حذف میکند؛ در این مورد، بر خلاف ایدهای که عمیقاً در ذهن عموم ریشه دوانده، مهم نیست که تصویر اولیه reputed آسان باشد (صحنهای ژانری به سبک ورمیر مثلاً، یا عکسی رنگی از یک قلعه اتریشی) یا دشوار (یک جکسون پولاک، یک پیسارو یا – پارادوکس بدبختانه – یک پازل سفید): این موضوع تابلو یا تکنیک نقاش نیست که دشواری پازل را میسازد، بلکه ظرافت برش است، و یک برش تصادفی لزوماً دشواری تصادفی ایجاد میکند، که بین سهولت افراطی برای لبهها، جزئیات، لکههای نور، اشیای خوب مشخص، خطوط، انتقالها و دشواری خستهکننده برای بقیه نوسان میکند: آسمان بدون ابر، شن، چمنزار، شخمها، مناطق سایه و غیره.
La délégitimation des observances laïques, l’usure de morales d’État – celle des droits de l’homme a trop servi pour rester disponible –, le décri de la Patrie, du Progrès comme l'assurance d'un toujours mieux […], toutes ces érosions ont peu à peu sapé le crédit des credo qui unifiait tant bien que mal notre archipel, ce puzzle de méfiances communautaires. — سلب مشروعیت مشاهدات سکولار، فرسودگی اخلاقهای دولتی – اخلاق حقوق بشر بیش از حد استفاده شده تا در دسترس بماند –، بدنام کردن میهن، پیشرفت به عنوان تضمین همیشه بهتر […], همه این فرسایشها به تدریج اعتبار اعتقاداتی را که به هر حال مجمعالجزایر ما را متحد میکرد، این پازل سوءظنهای جمعی را سست کردهاند.