anomie

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\a.nɔ.mi\/

اسم

  1. حالِ جامعه‌ای که هنجارهای سامان‌دهندهٔ رفتارِ مردم و نگه‌دارندهٔ نظمِ اجتماعی در آن فروپاشیده است.
  2. ناتوانی در بیان احساس یا فکر، شفاهی یا کتبی.

مثال‌ها