célibataire

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · اسم · /\se.li.ba.tɛʁ\/

صفت

  1. مجرد، کسی که ازدواج نکرده، هرگز ازدواج نکرده و در سن قانونی ازدواج است.
  2. فردی که موقتاً از همسرش جدا شده است.
  3. شیئی که جفتی بوده و اکنون تک مانده است (لنگه / تک).

اسم

  1. فردی در سن ازدواج که مجرد است و هرگز ازدواج نکرده است (مجرد).
  2. فرد بدون شریک عاطفی یا رابطه پایدار (تنها / سینگل).

مثال‌ها