Or, le lendemain, la femme du savetier eut besoin d’être seule. C’était une gourmande qui, de temps en temps, moulait des gaufres qu’elle dissimulait dans une boîte et grignotait en cachette. — فردای آن روز، زن کفاشفروش نیاز داشت تنها باشد. او زن شکمویی بود که گاهبهگاه وافلهایی درست میکرد که در جعبهای پنهان میکرد و مخفیانه میخورد.
En sa qualité de gourmande, la Tonsard devint excellente cuisinière, et quoique ses talents ne s’exerçassent que sur les plats en usage dans la campagne, le civet, la sauce du gibier, la matelote, l’omelette, elle passa dans le pays pour savoir admirablement cuisiner un de ces repas qui se mangent sur le bout de la table et dont les épices, prodiguées outre mesure, excitent à boire. — در مقام زن شکمو، تونسار آشپز عالی شد و هرچند استعدادهایش فقط روی غذاهای رایج روستایی اعمال میشد، مانند خورشت، سس شکار، ماتلوت، املت، اما در کشور به عنوان کسی شناخته شد که به طرز تحسینبرانگیزی یکی از این وعدههای غذایی را که روی لبه میز خورده میشود و ادویههای فراوان آن اشتها را برای نوشیدن تحریک میکند، آماده میکند.