Ce prélat dont les options politiques étaient connues depuis longtemps et qui, à la suite de Léon XIII, souhaitait la formation en France d’un parti républicain modéré groupant tous les « honnêtes gens », catholiques ou non, fut accueilli avec une réserve polie par la coterie légitimiste, très influente dans le diocèse, qui le soupçonnait non sans raison d’avoir été nommé pour « déchouanniser » la Mayenne, et ses premières directives à son clergé, où il l’exhortait à se limiter à une action strictement pastorale, renforcèrent encore ces préventions : en s’affirmant avec insistance « l’homme de tous », il entendait bien marquer les distances à l’égard du ghetto « bien pensant » et monarchiste. — این اسقف که گزینههای سیاسیاش مدتها شناخته شده بود و پس از لئون سیزدهم آرزوی تشکیل یک حزب جمهوریخواه معتدل در فرانسه داشت که همه «مردم شریف» را، چه کاتولیک و چه غیرکاتولیک، گرد هم آورد، با reserve مودبانه از سوی محفل لژیتیمیست که در diocese بسیار تأثیرگذار بود مورد استقبال قرار گرفت، محفلی که به درستی مشکوک بود او برای «دشوانسازی» ماین منصوب شده است، و نخستین دستورالعملهایش به روحانیتش که در آنها آنان را به محدود کردن خود به اقدامی کاملاً شبانی تشویق میکرد، این پیشداوریها را بیشتر تقویت کرد: با اصرار بر اینکه «مرد همه» است، به خوبی میخواست فاصلهاش را با گتو «خوباندیش» و سلطنتطلب مشخص کند.