Le Moyen Âge les confond : si, dans les textes, Mélusine s’envole sous forme de serpent, dans l’iconographie qui illustre ses manuscrits elle est femme-serpent ou, le plus souvent, dragon volant ; et de même les « serpents » du Roman de la Violette ou du Lancelot en prose sont figurés comme des dragons ailés jetant du feu ; dans le Calendrier des bergers, les damnés suppliciés voient tomber sur eux des serpents « draconifiés », en ce qu’ils ont des embryons d’ailes et de pattes, le plus acharné d’entre eux ayant une tête de chien, des ailes de chauve-souris, des pattes à griffes de rapace. — قرون وسطی آنها را confund میکند: اگر در متون، ملوزین به شکل مار پرواز میکند، در iconographie که manuscritهایش را تصویر میکند، او زن-مار یا اغلب اژدهای پرنده است؛ و به همین ترتیب «مارها»ی Roman de la Violette یا Lancelot en prose به عنوان اژدهای بالدار که آتش میافکنند، نشان داده میشوند؛ در Calendrier des bergers، damnés suppliciés مارهای «draconifiés» را میبینند که بر آنها میافتند، که دارای جنین بال و پا هستند، خشمگینترین آنها سر سگ، بال خفاش و پاهای چنگالدار پرنده دارد.
En enfer, il y a du feu toute l'année. La chaleur n'attend pas le nombre des damnés. — در جهنم، تمام سال آتش هست. گرما منتظر تعداد damnés نمیماند.