Puis, comme par parti pris de déplacer ou plutôt de méplacer les personnages et de leur préter des actions et des paroles qui ne pouvaient leur appartenir, c’est au milieu d’une famille de révoltés, de traîtres à César, que Raphaël rencontre le modèle de toutes les vertus chrétiennes, comme si la soumission aux puissances n’en était pas une des premières; et enfin, un des Parabolani donne le nom anglo-saxon de Guilde à une des confréries charitables des chrétiens d’Alexandrie. — سپس، گویی با تصمیم به جابهجایی یا بهتر بگوییم جابهجایی نادرست شخصیتها و نسبت دادن اعمال و گفتارهایی که نمیتوانستند متعلق به آنها باشد، در میان خانوادهای از شورشیان، خائنان به سزار، رافائل با الگوی همه فضایل مسیحی روبرو میشود، گویی تسلیم در برابر قدرتها یکی از اولین آنها نیست؛ و سرانجام، یکی از پارابولانی نام آنگلوساکسون گیلد را به یکی از انجمنهای خیریه مسیحیان اسکندریه میدهد.