vagabondage

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\va.ɡa.bɔ̃.daʒ\/

اسم

  1. وضعِ اجتماعیِ آدمِ ولگرد.
  2. ولگردی کردن؛ گشت‌وگذارِ بی‌هدف و بی‌مقصد.
  3. جرمِ کسی که نه اقامتگاهِ معیّن دارد، نه وسیلهٔ معاش، و معمولاً نه شغلی و نه پیشه‌ای.

مثال‌ها