Retourne, Israël, dans tes tabernacles. — ای اسرائیل، به خیمههای خود بازگرد.
Le tabernacle du Seigneur. — خیمه خداوند.
À la place où était autrefois le tabernacle, c’est-à-dire Dieu, c'est-à-dire la vie, il y avait un crâne dépouillé de sa chair et de ses cheveux, c’est-à-dire la mort, c’est-à-dire le néant. — به جای جایی که قبلاً تابوت مقدس بود، یعنی خدا، یعنی زندگی، جمجمهای بدون گوشت و مو بود، یعنی مرگ، یعنی هیچ.
L’étroite nef était toute sombre, mais un pas rôdait dans le silence là-bas, vers le chœur, car le sacristain préparait pour la nuit la lampe du tabernacle. — راهروی باریک کاملاً تاریک بود، اما گامی در سکوت آنجا، به سوی محراب، میچرخید، زیرا خادم کلیسا برای شب چراغ تابوت مقدس را آماده میکرد.
Il fit de bien beaux rêves. Il imaginait que des voleurs, ne possédant pas de clefs, voulaient forcer la serrure du tabernacle. Des langues de feu leur brûlaient les doigts, puis, une fois cette vengeance accomplie, leur léchaient le visage et les marquaient pour la vie entière. — رویاهای زیبایی دید. تصور میکرد دزدان، که کلید ندارند، میخواهند قفل تابوت مقدس را بشکنند. زبانهای آتش انگشتانشان را میسوزاند، سپس، پس از انجام این انتقام، صورتشان را لیس میزد و تا آخر عمر نشانگذاری میکرد.
Cette enfant, tabernacle de toutes les grâces, héritière des plus beaux biens de ce monde et candidate aux ineffables richesses de l'autre. — این کودک، تابوت مقدس همه لطفها، وارث بهترین داراییهای این جهان و نامزد ثروتهای وصفناپذیر جهان دیگر.