Conjugaison du verbe brouiller
Définition et traduction de brouiller
Indicatif — اخباری
Présent
- je brouille
- tu brouilles
- il/elle/on brouille
- nous brouillons
- vous brouillez
- ils/elles brouillent
Imparfait
- je brouillais
- tu brouillais
- il/elle/on brouillait
- nous brouillions
- vous brouilliez
- ils/elles brouillaient
Futur simple
- je brouillerai
- tu brouilleras
- il/elle/on brouillera
- nous brouillerons
- vous brouillerez
- ils/elles brouilleront
Futur antérieur
- j’aurai brouillé
- tu auras brouillé
- il/elle/on aura brouillé
- nous aurons brouillé
- vous aurez brouillé
- ils/elles auront brouillé
Passé composé
- j’ai brouillé
- tu as brouillé
- il/elle/on a brouillé
- nous avons brouillé
- vous avez brouillé
- ils/elles ont brouillé
Passé simple
- je brouillai
- tu brouillas
- il/elle/on brouilla
- nous brouillâmes
- vous brouillâtes
- ils/elles brouillèrent
Plus-que-parfait
- j’avais brouillé
- tu avais brouillé
- il/elle/on avait brouillé
- nous avions brouillé
- vous aviez brouillé
- ils/elles avaient brouillé
Passé antérieur
- j’eus brouillé
- tu eus brouillé
- il/elle/on eut brouillé
- nous eûmes brouillé
- vous eûtes brouillé
- ils/elles eurent brouillé
Conditionnel — شرطی
Présent
- je brouillerais
- tu brouillerais
- il/elle/on brouillerait
- nous brouillerions
- vous brouilleriez
- ils/elles brouilleraient
Passé
- j’aurais brouillé
- tu aurais brouillé
- il/elle/on aurait brouillé
- nous aurions brouillé
- vous auriez brouillé
- ils/elles auraient brouillé
Subjonctif — التزامی
Présent
- que je brouille
- que tu brouilles
- qu’il/elle/on brouille
Passé
- que j’aie brouillé
- que tu aies brouillé
- qu’il/elle/on ait brouillé
Imparfait
- que je brouillasse
- que tu brouillasses
- qu’il/elle/on brouillât
Plus-que-parfait
- que j’eusse brouillé
- que tu eusses brouillé
- qu’il/elle/on eût brouillé
Impératif — امری
Présent
Passé
Formes non-finies — شکلهای غیرشخصی
Participe présent
Participe passé
Gérondif présent
Gérondif passé
Infinitif présent
Infinitif passé
درسهای دستور زبان