Conjugaison du verbe mariner
Définition et traduction de mariner
Indicatif — اخباری
Présent
- je marine
- tu marines
- il/elle/on marine
- nous marinons
- vous marinez
- ils/elles marinent
Imparfait
- je marinais
- tu marinais
- il/elle/on marinait
- nous marinions
- vous mariniez
- ils/elles marinaient
Futur simple
- je marinerai
- tu marineras
- il/elle/on marinera
- nous marinerons
- vous marinerez
- ils/elles marineront
Futur antérieur
- j’aurai mariné
- tu auras mariné
- il/elle/on aura mariné
- nous aurons mariné
- vous aurez mariné
- ils/elles auront mariné
Passé composé
- j’ai mariné
- tu as mariné
- il/elle/on a mariné
- nous avons mariné
- vous avez mariné
- ils/elles ont mariné
Passé simple
- je marinai
- tu marinas
- il/elle/on marina
- nous marinâmes
- vous marinâtes
- ils/elles marinèrent
Plus-que-parfait
- j’avais mariné
- tu avais mariné
- il/elle/on avait mariné
- nous avions mariné
- vous aviez mariné
- ils/elles avaient mariné
Passé antérieur
- j’eus mariné
- tu eus mariné
- il/elle/on eut mariné
- nous eûmes mariné
- vous eûtes mariné
- ils/elles eurent mariné
Conditionnel — شرطی
Présent
- je marinerais
- tu marinerais
- il/elle/on marinerait
- nous marinerions
- vous marineriez
- ils/elles marineraient
Passé
- j’aurais mariné
- tu aurais mariné
- il/elle/on aurait mariné
- nous aurions mariné
- vous auriez mariné
- ils/elles auraient mariné
Subjonctif — التزامی
Présent
- que je marine
- que tu marines
- qu’il/elle/on marine
Passé
- que j’aie mariné
- que tu aies mariné
- qu’il/elle/on ait mariné
Imparfait
- que je marinasse
- que tu marinasses
- qu’il/elle/on marinât
Plus-que-parfait
- que j’eusse mariné
- que tu eusses mariné
- qu’il/elle/on eût mariné
Impératif — امری
Présent
Passé
Formes non-finies — شکلهای غیرشخصی
Participe présent
Participe passé
Gérondif présent
Gérondif passé
Infinitif présent
Infinitif passé
درسهای دستور زبان