Conjugaison du verbe virguler
Définition et traduction de virguler
Indicatif — اخباری
Présent
- je virgule
- tu virgules
- il/elle/on virgule
- nous virgulons
- vous virgulez
- ils/elles virgulent
Imparfait
- je virgulais
- tu virgulais
- il/elle/on virgulait
- nous virgulions
- vous virguliez
- ils/elles virgulaient
Futur simple
- je virgulerai
- tu virguleras
- il/elle/on virgulera
- nous virgulerons
- vous virgulerez
- ils/elles virguleront
Futur antérieur
- j’aurai virgulé
- tu auras virgulé
- il/elle/on aura virgulé
- nous aurons virgulé
- vous aurez virgulé
- ils/elles auront virgulé
Passé composé
- j’ai virgulé
- tu as virgulé
- il/elle/on a virgulé
- nous avons virgulé
- vous avez virgulé
- ils/elles ont virgulé
Passé simple
- je virgulai
- tu virgulas
- il/elle/on virgula
- nous virgulâmes
- vous virgulâtes
- ils/elles virgulèrent
Plus-que-parfait
- j’avais virgulé
- tu avais virgulé
- il/elle/on avait virgulé
- nous avions virgulé
- vous aviez virgulé
- ils/elles avaient virgulé
Passé antérieur
- j’eus virgulé
- tu eus virgulé
- il/elle/on eut virgulé
- nous eûmes virgulé
- vous eûtes virgulé
- ils/elles eurent virgulé
Conditionnel — شرطی
Présent
- je virgulerais
- tu virgulerais
- il/elle/on virgulerait
- nous virgulerions
- vous virguleriez
- ils/elles virguleraient
Passé
- j’aurais virgulé
- tu aurais virgulé
- il/elle/on aurait virgulé
- nous aurions virgulé
- vous auriez virgulé
- ils/elles auraient virgulé
Subjonctif — التزامی
Présent
- que je virgule
- que tu virgules
- qu’il/elle/on virgule
Passé
- que j’aie virgulé
- que tu aies virgulé
- qu’il/elle/on ait virgulé
Imparfait
- que je virgulasse
- que tu virgulasses
- qu’il/elle/on virgulât
Plus-que-parfait
- que j’eusse virgulé
- que tu eusses virgulé
- qu’il/elle/on eût virgulé
Impératif — امری
Présent
Passé
Formes non-finies — شکلهای غیرشخصی
Participe présent
Participe passé
Gérondif présent
Gérondif passé
Infinitif présent
Infinitif passé
درسهای دستور زبان