Ses condisciples, plus résignée ou plus endurcis, se moquaient de lui et ne l’appelaient plus que le saule pleurnicheur, ce qui mettait le comble à son ennui. — همشاگردیهایش، که تسلیمتر یا سختگیرتر بودند، او را مسخره میکردند و فقط او را بید مجنون مینامیدند، که این کار خستگیاش را به اوج میرساند.
C’est un pleurnicheur, une pleurnicheuse. — او یک غرغرو، یک غرغرو زن است.
Dans les cafés de Paris on appelle M. d’Orvilliers le pleurnicheur, & l’on a fait à ce sujet les couplets suivans, sur l’ancien air des Pendus. — در کافههای پاریس به آقای دورویلیه غرغرو میگویند، و در این باره بیتهای زیر را بر اساس آهنگ قدیمی اعدامیها ساختهاند.