mitoyen

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · /\mi.twa.jɛ̃\/

صفت

1. آنچه در میانه قرار دارد یا حد فاصل دو چیز است.
2. متعلق به دو ملک مجاور که حد فاصل آن‌هاست.
3. واقع بر مرز مشترک دو ملک مجاور و مورد استفاده هر دو.
4. جداکننده دو بخش یک ساختمان.
5. دارای دیوار مشترک با ساختمان مجاور.
6. گفته از دندان‌های اسب که بین پیشین و گوشه قرار دارند.
7. قرار گرفته بین دو چیز متضاد و دارای ویژگی‌هایی از هر دو.

مثال‌ها

• Espace mitoyen.
• Maison '''''mitoyenne'''''
• Mur mitoyen ; Fossé mitoyen ; haie mitoyenne.
• En ville ou à la campagne, tout mur servant de séparation entre bâtiments, entre cours et jardins ou entre enclos, est présumé mitoyen.
• Puits mitoyen ; chemin mitoyen.
• Cloison mitoyenne.