همراهِ پرسش یا جملهای میآید که شگفتی را میرساند؛ ها؟ نه؟
بهتنهایی میآید تا برساند که حرف را نشنیده یا نفهمیدهایم و از طرفِ گفتوگو میخواهیم آن را تکرار کند؛ ها؟
برای جلبِ توجه یا گرفتنِ تأیید و برانگیختنِ پرسش به کار میرود؛ نه؟
مثالها
« Scientifique », « scientifique », est-ce que j'ai la ganache d'Albert Einstein ? Hein ? Vous faites chier, à pénave comme des branques tout l’temps ! — «دانشمند»، «دانشمند»؛ مگر من قیافهٔ آلبرت اینشتین را دارم؟ ها؟ کلافهام میکنید، همهاش مثلِ بیشعورها ور میزنید!
Hein, que dites-vous donc là? — ها، این چه حرفی است که میزنید؟
— Yfauparldstinctemnt.
— Hein ?
— Tu vois ! Il faut parler distinctement. — — بایدواضححرفزد.
— ها؟
— میبینی! باید واضح حرف زد.
— C’est l’équipe du Brésil, ça ?
— Oui, c’est l’équipe du Brésil.
— Ils sont super, hein ?
— Oui, ils sont super.
— Bon, eh ben salut, alors. — — این تیمِ برزیل است، نه؟
— بله، تیمِ برزیل است.
— حرف ندارند، نه؟
— بله، حرف ندارند.
— خب، پس خداحافظ.
C’est bon hein ? Mais, c’est pas franchement nouveau quand on sait qu’une pléiade de légumes peut ainsi se déguster rôtis. — خوشمزه است، نه؟ اما وقتی بدانی انبوهی از سبزیها را میشود همینطور کبابی خورد، دیگر چیزِ چندان تازهای نیست.
Elle le dit à la fois comme une affirmation et comme une question : Elle est partie, hein. — آن را هم به لحنِ خبری میگوید و هم پرسشی: رفته دیگر، نه؟