déboiter

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

فعل · /\de.bwa.te\/

Conjugaison du verbe déboiter

فعل

بیرون آوردن چیزی که در هم رفته بود
جدا شدن استخوان از مفصل
ویران کردن یا از هم پاشیدن
آمیزش جنسی خشن یا اجباری
خروج از صف یا خط حرکت
بسیار عالی بودن

مثال‌ها

À force de pousser la porte on l’a déboitée.
Une table qui se déboite.
Oh ! j’aurais voulu déboîter ce crâne et en sonder le vide, ouvrir ce cœur et en mesurer le néant !
La chute qu’il a faite lui a déboité l’épaule.
Les os ne se déboitent pas sans beaucoup de douleur.
Il a complètement déboité la cabane.