cloitrer

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

فعل · /\klwa.tʁe\/

Conjugaison du verbe cloitrer

فعل

کسی را به صومعه یا دیر فرستادن.
خود را در خانه حبس کردن؛ گوشه‌نشینی.

مثال‌ها

Les parents de cette fille résolurent de la cloitrer.
Il voulut se cloitrer.
Religieuse cloitrée.
Il s’est cloitré dans sa bibliothèque.