« Tu vois, petite, me disait Michel, tout est affaire de patience et de savoir-faire. On croit les vaches moins intelligentes que les chevaux. Il se peut. Mais, quand une vache par hasard se prend la tête dans les barbelés, elle la retire doucement, tournant le cou d’un côté, puis de l’autre. Un cheval de ferme s’en tire parfois aussi. Mais un pur-sang se met en pièces. » — «میبینی کوچک، میشل به من میگفت، همه چیز به صبر و مهارت بستگی دارد. گاوها را کمتر از اسبها باهوش میدانند. ممکن است. اما وقتی گاوی اتفاقی سرش را در سیم خاردار گیر میکند، آن را آرام بیرون میکشد و گردنش را یک طرف و بعد طرف دیگر میچرخاند. گاهی اسب مزرعه هم نجات پیدا میکند. اما یک نژاد اصیل تکهتکه میشود.»
Si l'on considère que ce saut n'a pas lieu sur une DZ bien préparée, mais sur des blockhaus, des tranchées et des barbelés, on peut dire que cela relève de l'héroïsme et d'un magnifique esprit de camaraderie. — اگر در نظر بگیریم که این پرش نه روی منطقه فرود آماده، بلکه روی سنگرها، سنگرها و سیمهای خاردار انجام میشود، میتوان گفت که این کار به قهرمانی و روحیه رفاقت عالی مربوط است.
La Dragne est très bien aménagée avec des échaliers permettant d’enjamber facilement les barbelés.. — دراگن بسیار خوب مجهز شده با نردههایی که به راحتی اجازه عبور از سیمهای خاردار را میدهند.
À genoux, j’avançai vers une paillasse tout contre le mur. J’essayai de m’étendre sur le ventre, mais elle était couturée de toutes parts de fil de fer barbelé. — روی زانوها به سوی تشکی نزدیک دیوار پیش رفتم و کوشیدم روی شکم دراز بکشم، اما همه جا با سیم خاردار دوخته شده بود.
Flèches barbelées. — تیرهای خاردار.
J’ai regroupé mes hommes et nous y sommes allés, laissant derrière nous l’énorme tour de cyclope qu’avait fait l’obus. Nous marchons dans la tranchée Berlin, nous enfonçant toujours plus dans la nuit barbelée. Nous avançons, la tête baissée dans les épaules, et c’est pour nous un terrible effort que d’avoir à monter au feu ainsi, sans crier, sans se donner du courage, sans hurler à pleins poumons, silencieux et discrets. — مردانم را جمع کردم و به آنجا رفتیم و برج عظیم سیکلوپ را که گلوله ساخته بود پشت سر گذاشتیم. در سنگر برلین راه میرویم و هرچه بیشتر در شب خاردار فرو میرویم. با سر خمیده در شانهها پیش میرویم و برای ما تلاشی وحشتناک است که اینگونه بدون فریاد، بدون تشویق خود، بدون غریدن با تمام ریهها، خاموش و محتاط به آتش برویم.