banjo

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\bɑ̃.ʒo\/

اسم

  1. ساز زهی قابل حمل که با زخمه زدن نواخته می‌شود، دارای دسته‌ای با پرده‌هایی برای نیم‌پرده‌ها، و صفحه تشدید صدای آن از جنس غشای پوستی کشیده‌شده روی یک استوانه است (بانجو).

مثال‌ها