diocèse

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\djɔ.sɛz\/

اسم

  1. در امپراتوریِ روم، واحدی اداری که زیربخشِ استانداری‌ها به شمار می‌رفت و یک نایب (vicarius) آن را اداره می‌کرد.
  2. واحدِ اداریِ کلیسای کاتولیکِ رومی، همبستگیِ انگلیکن و کلیساهای لوتری، که زیرِ سرپرستیِ شبانیِ یک اسقف یا سراسقف است؛ اسقف‌نشین.

مثال‌ها