courtier négociant

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\kuʁ.tje ne.ɡo.sjɑ̃\/

اسم

  1. واسطه‌ای که در بازارهای مالی به نمایندگی از اشخاص ثالث یا به حساب خود با پذیرش موقعیت عمل می‌کند.