شعری که حروف ابتدایی ابیات آن واژه یا متنی را تشکیل میدهند.
صفت
دارای ویژگی شعر آکروستیک.
مثالها
J’en veux faire un poème en forme d’acrostiche, Dans les deux bouts du vers et dans chaque hémistiche. — میخواهم از آن یک شعر به شکل آکروستیک بسازم، در دو انتهای بیت و در هر نیمبیت.
Dans l’allégorique Songe vert dont les personnages portent des noms en forme d’anagrammes (Seganissegede = Génie des Sages, Ellugate = Glu étale, Linemalore = Lie normale, Tripsarecopsem = Corps, Ame, Esprit), ou le Miroir des sept chapitres où Roger Bacon dissimula un acrostiche (chacun de ses chapitres commence par les mots suivants : In Verbis Praesentibus Invenies Terminum Exquisitae Rei, dont les initiales prises ensemble forment Iupiter, symbole de l’étain). — در خواب سبز تمثیلی که شخصیتها نامهایی به شکل آناگرام دارند (Seganissegede = نابغه خردمندان، Ellugate = Glu étale، Linemalore = Lie normale، Tripsarecopsem = جسم، روح، ذهن)، یا آینه هفت فصل که راجر بیکن در آن یک آکروستیک پنهان کرد (هر یک از فصلهایش با کلمات زیر آغاز میشود: In Verbis Praesentibus Invenies Terminum Exquisitae Rei، که حروف ابتداییشان با هم Iupiter را تشکیل میدهند، نماد قلع).