Dans la correction des épreuves des LETTRES de mon frère, quand je le retrouve au collège, écrivant un drame en vers sur Étienne Marcel, cela me rappelle que, quelques années avant, dans ce même collège, en rhétorique, j’envoyais à Curmer une monographie de « La Cuisinière » pour les FRANÇAIS PEINTS PAR EUX-MÊMES, puis, que je faisais une « Histoire des Châteaux au moyen âge » pour entrer à la Société d’Histoire de France, tandis que mon frère continuait à versifier et à fantaisier. — در تصحیح پیشنویس نامههای برادرم، وقتی او را در کالج پیدا میکنم که درامی منظوم درباره اتین مارسل مینویسد، این به یادم میآورد که چند سال پیش، در همان کالج، در بلاغت، برای کورمر تکنگاری «آشپز» را برای فرانسویان نقاشیشده توسط خودشان فرستادم، سپس «تاریخ قلعهها در قرون وسطی» را برای ورود به انجمن تاریخ فرانسه ساختم، در حالی که برادرم به شعر گفتن و خیالپردازی ادامه میداد.
Mais comme il leur plut de se fantaisier toutes choses sur mon sujet, j’étois continuellement exposé à la défiance des uns, à la frayeur des autres, & au raisonnement de tous. — اما چون آنها خوششان آمد که همه چیز را درباره من خیالپردازی کنند، من پیوسته در معرض بیاعتمادی برخی، ترس دیگران و استدلال همه بودم.