entéléchie

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\ɑ̃.te.le.ʃi\/

اسم

  1. تحقق آنچه بالقوه بود و موجود به کمال می‌رسد (سنت ارسطویی)
  2. چیزهای انتزاعی که ذهن را راضی می‌کنند

مثال‌ها